OS HÓRREOS:

Hoxe ímonos centrar no seu nome e na súa utilidade ou función.

O nome:

            Coñécese xeralmene coma hórreo, aínda que por mor da riqueza lingüística do noso país tamén é coñecido segundo as zonas por: horro, hórrea, cabazo, cabaceiro, canastro, cabana, celeiro, piorno… Dependendo da forma da súa construción e dos materiais empregados.

A orixe etimolóxica desta verba é moi probable que sexa do latín “horreum”. Aínda que sobre isto hai varias opinións (Escandón, Aramburu…) ímonos quedar coa dos romanos “horreum” ou “granarium horreum” ou “erectus”  á que se referían cando denominaban un tipo de graneiro erguido sobre dunha base, ao que se subía por unhas escadas, segundo referencias tomadas dos textos de Vitrubio e Columela. Elixo esta hipótese porque asemade moitos dos nomes das partes do hórreo son tamén de orixe romano ou do latín, coma trabe, soleira, columna… por exemplo.

Utilidade e función:

            En xeral, é unha construción destinada a gardar o maínzo ou secalo. Mais non foi esta a súa función ou utilidade na súa orixe, xa que está demostrada a súa existencia denantes da introdución do maínzo en Galicia (feito acontecido no s. XVII, no ano 1604). Primeiramente foi empregado coma almacén de todo tipo de comestibles: centeo, trigo, noces, castañas, carne salgada… Xa que era un lugar seguro (onde non chegaban os ratos) e venteado. Mais tarde para secar os queixos, gardar patacas… e, por suposto, o maínzo ou millo noutras zonas.

Nas fotos pódese ver un hórreo co secadoiro dos queixos na parte superior e co maínzo na parte inferior.

Texto e fotos aportados por Xose María López Ferro, Cronista Oficial do Concello de As Pontes e director do Museo Etnográfico Monte Caxado, a quen agradecemos a sua colaboración desinteresada.