E visto por enriba o xeral sobre os hórreos imos coñecer algúns hórreos ponteses. Algúns xa non os temos canda nós pois desapareceron por mor do paso do tempo, das expropiacións…
No caso do de hoxe, desapareceu por mor das expropiacións de Endesa.

Quero comezar a presentación dos nosos hórreos con estes exemplares existentes no lugar de Saa de Abaixo e que eran especiais. E digo eran porque xa non están, a expropiación para facer o parque de carbón tragounos coma a moitos máis e un inmenso patrimonio de todo tipo e ninguén dixo nada. Un exemplo malo de como o “progreso” arrasa, ás veces, con exemplares únicos do noso patrimonio, por mor dunha falla de estudo, falla de coñecemento, falla de valoración e falla de control patrimonial por parte das institucións que había naquel entón.
Aclarar que este lugar foi expropiado por Endesa par facer o parque de carbón. Teño que dicir que tiven a sorte de fotografalos antes da súa destrución e, polo menos, quedarme cunha lembranza gráfica que, en certo xeito, xustifica a súa existencia real noutrora.
Engadir que dende o Colexio Monte Caxado solicitáramos a súa conservación ao Concello, mais ninguén nos escoitou.

Hoxe preséntovos o hórreo 1 e, na seguinte ocasión, o hórreo 2, porque son especiais.
Hórreo 1: Situado a uns 5 ou 6 metros da estrada vella que ía de As Pontes a Cabanas, Pontedeume, Betanzos e Coruña.. É un hórreo de madeira, en principio, similar ao do “tipo Vilalba”, mais con moitas diferencias. Primeiramente presenta unha sustentación composta por catro chantas a xeito de triángulos, máis ou menos, isósceles; sobre a que van apoiadas dúas chantas en horizontal que fan de tornarratos. Sobre delas unha cámara rectangular apoiada nun conxunto de trabes de madeira. As paredes de doelas verticais entre os barrotes que dividen os tramos e forman as esquinas. Catro faixas, dúas nos extremos das doelas e outras dúas repartidas á mesma distancia nelas. Descansa sobre unha grade de catro vigas entrecruzadas ás que van suxeitos os esquinais e barrotes. As dúas lonxitudinais fan un pronunciado saínte nun dos lados menores.
O teito é de pizarra a tres augas e non a dúas coma o de Vilalba, con aresta lonxitudinal. O aleiro é moi saínte sobre un dos lados menores (0,80 m.) coincidindo có das vigas longas e coa porta de acceso e creando a típica galería, propia do tipo Vilalba xa que tamén leva soportes que apoian nas trabes ou vigas inferiores.
Outra característica propia deste exemplar (común co número 2) é que levan na súa parte superior un lugar especialmente dedicado a secar os queixos, visible desde o exterior polos buratos que se poden ver no fronte da galería

Texto e fotos aportados por Xose María López Ferro, Cronista Oficial do Concello de As Pontes e director do Museo Etnográfico Monte Caxado, a quen agradecemos a sua colaboración desinteresada